İnstagram Havadisleri

Komidindeki Kitap

Beyaz Perdem

12 Eylül 2012

Ankara



ankara'ya öyle yakışırdı ki kar
asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar
kimse keman çalmaz belki ama
çok keman çalınsın balolarında diye yapılmış
gri, sisli binalar...

Ayışığının Gölgesi


Zift karası göğün altında dörtnala koşuyordu. Bu gece yağmur düşürmeyen bulutlar ayışığını gizliyordu. Atının sırtında bir gerilip bir gevşeyen kasların hareketini, bacaklarında her zamanki kadar net hissedemiyordu. Yanından hızla geçtikleri ağaçları göz ucuyla görüyor, yüzünü kamçılayan rüzgârsa nefesini kesiyordu. Bakışlarını, her geçen saniye daha da yaklaşmakta olan tepeye kilitlemişti.  Yakındı. “Çok yakın.” diye düşündü. O tepeyi aşar aşmaz köyüne varmış olacaktı. Bilinçsizce, on altısına bastığından beri belinde duran hançerine uzanıp yokladı. Bugün ona, hiçbir zaman olmadığı kadar ihtiyacı olabilirdi.

8 Eylül 2012

War Inc. (Savaş Şirketi) (2008)

         
"Kişi" kelimesinin Latince'den geldiğini ve maske anlamında olduğunu biliyor muydun?
Dışarıdaki izleyiciler bize bakıp maskenin arkasında ne var diye merak ediyor.
Hepimizin birçok maskesi var.
Ve bu maskenin ardındakini görebilirsek gerçeklik bir ışık gibi parlar.
Bu ışık yeterince parlak olursa, işte o zaman aşık oluruz.
Sürekli bir savaşın içindeyiz, Hauser.
Kardeşlerimizi, yabancıları, suçluları ve suçsuzları öldürüyoruz.
Kendi kalplerimizle savaş halindeyiz...
Sevgi başarısızlığa mahkum bir ateşkes...
Fakat, dediğim gibi...
Bu bizi aldatıcı durumlara düşürebilir...
Hatta bazen bir çöp kamyonunun arkasında bile.

Geride Bırakılan Son Bakış


Boğazına dizilip nefes almasını zorlaştıran hıçkırıklara, gözlerinden akmaya çalışan yaşlara mühür vurarak karşısındaki çehreye bakıyordu dikkatle. Birazdan, o kendini bir an için bile ayrı koymanın ıstırap olduğu güzel dudaklardan çıkacak kelimeleri bekliyordu sabırla. Donuk ve ifadesiz kalmış gibi gözüken vücutlarına rağmen ikisi de titriyor, terliyor, yanıyor; kalpleri heyecanla, korkuyla, birbirlerinden uzak durmalarının verdiği acıyla, şiddetle çarpıyordu. Birbirlerine dokunabilecek mesafede oldukları halde ikisi de ellerini uzatmaya cesaret edemiyordu. Bu ayrılık dolu saatlerin çığlığını hissetmişçesine, rüzgârla savrulup pencerelere şiddetle vuran yağmur damlaları bile sessizce yitip gidiyordu. Odanın içindeki karanlık sessizliği sadece, ikisinden gelen düzensiz nefes alışverişleri bozuyordu. Olacakları bildikleri halde, seslendirmek gerekli miydi, bunu düşünüyordu kadın. Her şeye rağmen söyleyecekti, o acı dolu sözcükleri duyacaktı ondan. Bunu biliyordu çünkü onu tanıyordu. Ardında, dönmeyeceği halde, umutla dönmesini bekleyecek olan bir sevgili bırakarak, onu daha çok karanlığa hapsetmek istemeyecekti. Kendince böyle düşündüğünü biliyordu. Ama kadın bunları duymak istemiyordu. Biliyordu dönmeyeceğini, onu bir daha hiç göremeyeceğini. Yine de duymak istemiyordu çünkü sadece bu ışık demetiyle hayata, onun anısına tutunabileceğini düşünüyordu.

7 Eylül 2012

Yek


Su damlası kadar saf, berrak
Gecenin siyahı kadar sessiz
Nergis kokulu o ten ak pak
Toprak misali gözler çaresiz

Bir sen kaldın; tek başına, çaresiz
Çaresizlik kalbe vurmuş sessiz sessiz…
Shima_2007

5 Eylül 2012

Şehrin Matemi



Şehri sessizlik bürümüştü. Mevsimin dönmesi sonucu oluşan serin havada evinin terasından şehre doğru bakarken, eskiden olanın aksine bu manzaranın onu artık büyülemediğini fark etti. Artık hiçbir şey onda böyle derin hisler uyandıramıyordu. Birkaç sene önce yaşadıkları, hayatının bıraktığı derin yara, hâlâ kalıntılarını koruyordu yüzünde, aynanın arkasındaki aksinde.

Şehir bugün hiç olmadığı kadar sessizdi. Hüznüne sessiz kalıyor, teselli için kelimeler arıyordu. Kendince böyle düşünüyordu şehir. Ama o bu derin sessizlikte, kendi içine daha çok çekildiğini hissediyordu. Kulaklarındaki sessizliğe inat, kafasında çığlıklar atıyor, kıyametler koparıyordu bir şey… Biri… Karanlık teslim alıyordu ruhunu. Bedeninden ayırıyordu onu bu sessizlik.

4 Eylül 2012

Minyatür Hayatlar



Mutlu insanlar…
Mutlu olduklarını sanan
İnsanlar…
Komik bir telaşla, garip bir heyecanla, anlamsız bir hırsla
İstediklerini elde etmeye çalışıp, elde ettikleriyle yetinemeyen insanlar…
Boşa geçen bir hayatta, başa geçip koşturmaya odaklanmış insanlar…
İnsancıklar…

Olmak istediğim yer, olmak zorunda olmadığım yer....

Olmak istediğim yer, olmak zorunda olmadığım yer....
olmak zorunda olmadığım yer....

İzleyiciler