İnstagram Havadisleri

Komidindeki Kitap

Beyaz Perdem

28 Ağustos 2012

Bir Sen...



Nasıl da çabucak geçti her şey
Bütün anılarım, hayallerim, umutlarım…
Zamanın içinde dağılıp gitti
Annemin antika vazosunun
Kırılıp dağılması gibi yerde
Hala hatırımda komşumuzun bahçesinden
Kızacağını bilerek koparıp sana verdiğim
Papatyaların kokusu…
Hala hatırlarım bembeyaz gerdanına taktığım
Yeşil taşlı kolyenin parıltısını
Ama gözlerinin yanında hiçbir yeşilliğinin kalmadığını
Hiç unutamam ki bana söylediğin şarkıları
Bir de saksafonu çalıştırıp çalan şarkıya eşlik edişini
Ama en güzeli her sabah kahvaltıyı hazırlarken
Mırıldandığın bestelerle uyanmaktı
Hala kalktığımda sesini duyar gibi oluyorum
Hüzünleniyorum bir vakit
Sonra tekrar verandadaki yerime
Senin sandalyene oturuyorum
Unutmak istediğim halde
Hiç unutamadım bittiğim günü
O haberi aldığımda işte o zaman
Bütün umutlarım, anılarım, hayallerim
Elimden uçtu gitti
En korktuğum şey olmuştu işte
O illet gelip seni sarmıştı
Benliğini benden almıştı
İşte o vakitten beri bu haldeyim
Yedi yıl geçmesine rağmen aradan
Hala verandada gelmeni beklerim

Otururken yağmur altında, sahil kenarında
Ellerin ellerimin içinde
Bir senin hayalin yüreğimde
Bir senin gözlerin gözlerimde

Ve yine oturuyorum yağmur altında
Senin özleminle yanıp tutuşarak
Buluşacağımız gün bugünse diye
Ellerimde papatyalarla…

Bir tek sensin
Uğruna
Yıllarımı harcadığım
Bir sen…
Pişman değilim, olamam da…

Shima_Haziran 2006

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Olmak istediğim yer, olmak zorunda olmadığım yer....

Olmak istediğim yer, olmak zorunda olmadığım yer....
olmak zorunda olmadığım yer....

İzleyiciler